HOME  |  Bestuur en Organisatie  |  Weblogs college  |  Weblog wethouder Gert van den Berg

Weblog wethouder Gert van den Berg

Hartelijk welkom op mijn weblog.

 Sinds 26 mei 2011 mag ik, namens de ChristenUnie, wethouder zijn van deze mooie gemeente. Ik ervaar dat als een hele mooie, maar ook als een verantwoordelijke, taak. In mijn portefeuille zit onder meer Samenleving/Sociaal Domein, Kunst/Cultuur, Duurzaamheid/Milieu en Mobiliteit. Daarnaast ben ik lid van het Dagelijks Bestuur van de Regio Noord Veluwe. Hier heb ik de portefeuille Infra&Mobiliteit. Ook mag ik lid zijn van het Dagelijks Bestuur van de GGD Noor- en Oost Gelderland. Daar houd ik mij bezig met de portefeuille Jeugdgezondsheidszorg. Via dit weblog wil ik regelmatig belevenissen en ervaringen met u delen. Een mooie gelegenheid om ook eens wat dingen aan u toe te vertrouwen buiten de officiële kanalen om. Mocht u willen reageren: graag. Mailt u dan naar: g.van.den.berg@nunspeet.nl

Stapelen maar
2 juni 2017
Het kan niemand ontgaan zijn: de grote wijzigingen in de afgelopen jaren van ons zorgstelstel en van de maatschappelijke ondersteuning. Wijzigingen die tot doel hadden om de zorg en de ondersteuning dichter bij de burger te regelen, maar in de slipstream kwam daar ook een grote bezuining bij. Nu kun je op twee manieren de kosten beperken. De ene is minder uitgeven en de tweede is zorgen dat je meer geld binnen krijgt. Dat laatse is fors toegepast op verschillende niveaus. Alleen de organen die wat met zorg of ondersteuning doen, mogen eigen bijdrages of eigen risico's heffen. Op zich is er vaak niets mis mee, met een eigen betaling. Mits deze wel in verhouding staat tot de ontvangen zorg of ondersteuning. Het grote probleem zit echter in de stapeling van al deze eigen bijdragen en eigen risico's. Er is een grote groep mensen die hierdoor erg getroffen wordt. Stel je bent 70 jaar, je hebt suikerziekte, bent licht dementerend en je hebt huishoudelijke hulp. Nou, dan ben je aan de beurt hoor. Dan heb je echt te maken met een stapeling van verschillende eigen bijdragen en eigen risico's. Daar komt bij dat de Rijksoverheid ook nog twee tegemoetkomingen heeft geschrapt. Dus meer kosten, minder tegemoetkoming. Er zijn mensen die om die reden stoppen met zorg, een deel van de zogenoemde zorgmijders. 

Deze week had ik over deze problematiek een werkconferentie. Deze was medegeorganiseerd door het ministerie van WVS. Goed was het om te zien dat het ministerie de problematiek ook herkent en erkent. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de Rijksoverheid zelf al een aantal aanpassingen gedaan heeft waardoor een aantal eigen bijdragen naar beneden zijn gegaan. Nu zijn de gemeenten aan zet. Want ook de gemeente heeft een aantal mogelijkheden om de eigen bijdragen naar beneden te brengen. Dat kost de gemeente wel geld. Maar ik ben van mening dat hier een stuk solidariteit toegepast moet/mag worden. Als college hebben we voorstellen gedaan aan de gemeenteraad. Voorstellen die ertoe leiden dat sommige eigen bijdragen fors naar beneden gaan. Uiteraard is de raad hiermee akkoord gegaan. Dat mag wel eens gezegd worden: de gemeente Nunspeet beschikt over een zeer sociale, maar reëele raad. Nu dit akkoord er is, gaan we het snel uitwerken..!

Nunspeetse bedrijven
12 mei 2017
Elk jaar worden we uitgenodigd door de BedrijvenKring Nunspeet (BKN) om op één middag bij vier bedrijven op bezoek te gaan. Die uitnodiging geldt dan voor de leden van de Gemeenteraad, een aantal ambtenaren en het college van burgemeester en wethouders. Als ik het goed geteld het, was het voor mij dit jaar de 15e keer dat ik mee mocht. En elke keer is het weer meer dan de moeite waard. Elk jaar worden we verrast door wat er achter de voordeuren van de bedrijven gebeurt. Wat mij opvalt is dat veel Nunspeets bedrijven internationaal gewoon volop meetellen. Ook vandaag weer: 3 van de 4 bezochte bedrijven doen internationaal zaken. En niet zo'n klein beetje ook.

Bij onze bezoeken moest ik denken aan een vraag die ik voorgelegd kreeg op de nieuwjaarsreceptie van de BKN. Er werd mij gevraagd wat voor een cijfer ik het vestigingsklimaat in Nunspeet zou geven. Enthousiast zei ik: een 9. De aanwezige ondernemers waren minder enthousiast. Zij kwamen niet verder dan een 6 of 7. Toch blijf ik van mening dat wij in Nunspeet een uitermate goed vestigingsklimaat hebben. Ik word daarbij ondersteund door een prachtig rapport dat eind vorig jaar is uitgekomen. Zes gerenommeerde wetenschappers van vier universiteiten hebben de kracht van de provincies Overijssel en Gelderland onderzocht. Dat rapport heet dan ook 'de kracht van oost'. Daarin kwam naar voren dat wij, Oost-Nederland, een uitermate sterke regio zijn. Nu is Oost-Nederland natuurlijk vrij groot, maar de onderzoekers hebben ook ingezoomd op kleinere regio's. Hun conclusie bij de Regio Noord Veluwe was: een verborgen kampioen....!!  Da's toch geweldig. De Regio Noord Veluwe, waar Nunspeet helemaal bijhoort, is één van de sterkste regio's van Europa. Dat komt door het goede internationale vestigingsklimaat en de goede arbeidsmoraal. Volgens de onderzoekers, dus ik verzin het niet zelf. Dat biedt kansen, dat geeft mogelijkheden. Vandaag heb ik weer met eigen ogen gezien dat een aantal Nunspeetse bedrijven deze kansen al volop pakt. Mooi!

Systemen of mensen
26 april 2017
Sinds 1 januari 2015 zijn de gemeenten verantwoordelijk voor een groot aantal taken in het sociale domein. Dat horen ook de Jeugdzorg en de Wet Maatschappelijke Ondersteuning bij. Kort gezegd zijn we als gemeente verantwoordelijk voor de veiligheid en het welzijn van onze burgers. Dat is een heel verantwoordelijke taak. Als gemeente zijn we stelselverantwoordelijk. Dat wil zeggen dat wij een stelsel moeten optuigen en dat wij ook verantwoordelijk zijn voor een goede werking van dat stelsel. Onbescheiden als ik ben, durf ik wel te stellen dat we dat in de gemeente Nunspeet goed hebben gedaan. Er staat een prachtig en goed functionerend stelsel sociaal domein.

Ondanks dat werd ik de afgelopen weken toch geconfronteerd met mensen die vastlopen in dat stelsel. In één geval kon geen passende ondersteuning meer worden gevonden. Het ging om een meneer die vanwege zijn gedrag niet meer te handhaven was in een instelling. Vanwege datzelfde gedrag was er ook geen andere instelling die deze meneer wilde opnemen. Gevolg: de man werd de straat op gestuurd. Met alle veiligheidsrisico’s voor hem en voor anderen. Zo waren er nog een paar voorbeelden. Er zijn dus nog mensen die vastlopen in het systeem. Of nog erger: er zijn mensen die gewoon buiten het systeem gegooid worden. Naar mijn mening kan en mag dat niet zo zijn. Juist deze mensen hebben hulp nodig. Juist deze mensen mogen we niet loslaten. Ondanks alle goede bedoelingen van diverse overheden en zorginstellingen, blijkt dat systemen toch nog meer leidend zijn dan mensen. Ons doel is erop gericht om dat om te draaien. Het gaat om mensen, niet om systemen. Deze casussen zijn voor ons reden om hier weer stevig mee aan het werk te gaan. Maar de praktijk is weerbarstig. Deze systeemmolens draaien langzaam. Onze inzet is en blijft echter dat iedereen meetelt. Daar doen we het voor.

Duurzaamheid
20 april 2017
Het woord ‘duurzaam’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Het is een containerbegrip geworden. Alles wat te maken heeft met het milieu en het waarborgen van continuïteit, wordt hier onder geschaard. Ondernemers vertalen het vaak met maatschappelijke verantwoord ondernemen. Ook als gemeente zijn we op diverse fronten bezig met duurzaamheid. De gemeente Nunspeet als bedrijf/organisatie is aangesloten bij Veluwe Duurzaam. Daarmee stralen we uit dat wij ook als intern als organisatie op een duurzame manier willen werken.

Maar waar ik het hier nu kort over wil hebben, zijn de duurzaamheidsdoelstellingen die wij in de Gemeente Nunspeet, als samenleving, hebben. Enige tijd terug is de Gemeenteraad akkoord gegaan met een paar forse doelstellingen. Zo is afgesproken dat we er naar streven in 2025 al voor 50% energie-neutraal te zijn en om in 2050 volledig, dus 100%, energie-neutraal te zijn. Een zware opgave, maar wel haalbaar. Dan moet er echter wel het nodige gebeuren. Om het overzichtelijk te houden en om niet te vervallen in dat eerder genoemde containerbegrip, knippen we het grote terrein van duurzaamheid op in kleinere stukjes. In eerste instantie ligt de nadruk op de energietransitie. Als dat enigszins geland is, kijken we snel verder naar het afvalvraagstuk. Zo wordt het goed helder waar we mee bezig zijn en wat de resultaten zijn. Inmiddels zijn we goed op weg met de energietransitie. Dat wil zeggen dat we inzetten op het opwekken van de zogenaamde hernieuwbare energie (wind, zon, water). In een mooi tempo zien we steeds meer zonnepanelen op de Nunspeetse daken verschijnen. Ook bedrijven pakken hier steeds meer mogelijkheden. Dat is mooi. Dat zijn wezenlijke bijdragen aan het behalen van onze doelstelling. Hiernaast zullen we ons de komende jaren richten op een paar grote projecten, zoals een aantal windturbines of velden met zonnepanelen. Ik zie daarbij een grote rol weggelegd voor de onlangs opgerichte coöperatie ‘Nunspeet Energie’. Via de coöperatie kunnen ook mensen die graag zonne-energie willen, maar waarvan het dak niet geschikt is voor zonnepanelen, toch gebruik maken van zonne-energie. Met elkaar gaan we hiermee aan de slag. En dat is nodig. Om met oud-president Obama te spreken: ‘wij zijn de eerste generatie die iets merkt van klimaatverandering en de laatste die hier iets aan kan veranderen. Er is geen plan B’.

Mantelzorgers bedankt!
10 november 2016
Deze week staat in het teken van de mantelzorgers. Om die reden organiseerde het Steunpunt Mantelzorg dinsdag een lunch. Voor deze lunch was een aantal mantelzorgers uitgenodigd. Via een doorschuifsysteem kwamen de andere aanwezigen op een mooie manier in gesprek met verschillende mantelzorgers. Dat leverde mooie gesprekken op. Wat opvalt is dat geen enkele situatie dezelfde is. Alle mantelzorgers hebben te maken met hun eigen specifieke situatie. Dat maakt ook dat iedere mantelzorger uniek is. Daar volgt dan ook weer uit dat elke mantelzorg behoefte heeft aan andere vormen van waardering, aan andere antwoorden en aan andere vormen van ondersteuning. Mantelzorg is maatwerk, maar ook de ondersteuning van mantelzorgers is maatwerk. Het Steunpunt Mantelzorg doet daar veel goed werk in. Die ondersteuning van de mantelzorgers kent dan ook vele vormen. Kijkt u maar eens op de website: www.hetvenster-nunspeet.nl/steunpunt-mantelzorg/.
Daar ziet u de verschillende vormen die aan voorlichting en ondersteuning geboden kunnen worden. Er is echter één vorm van ondersteuning die voor alle mantelzorgers belangrijk is: waardering. Uit de gesprekken blijkt dat vooral waardering en erkenning van de positie van de mantelzorger als belangrijk wordt ervaren. Dat is een vorm van ondersteuning die niet alleen door het Steunpunt Mantelzorg gegeven kan worden, maar dat is een vorm van ondersteuning die we allemaal geven kunnen. We hebben vaak aandacht voor degene die de mantelzorg noodzakelijkerwijs moet ontvangen, maar het is goed om ook eens aan de mantelzorger te vragen: maar hoe is het dan met jóu? 
Als gemeente proberen we ook steeds weer onze waardering voor de mantelzorgers uit te spreken. Dat doen we niet alleen met woorden, maar ook met daden. We doen dat door het uitreiken van het Mantelzorgcompliment. Ik heb al vaker aangegeven dat ook dit onze waardering nooit genoeg kan uitdrukken. Het is slechts een klein gebaar. Maar wel een gemeend gebaar. Mantelzorgers bedankt!

Spijt
1 november 2016
Afgelopen week werd de musical Spijt opgevoerd in de grote zaal van Veluvine. De musical is gebaseerd op het gelijknamige boek van Carry Slee. Een boek waarin het gaat over pesten. Het speelt zich af op een middelbare school. Een van de jongens uit de tweede klas wordt gepest door zijn klasgenoten. Zijn ouders, leraren en anderen herkennen de signalen niet. Het pesten loopt er op uit dat deze jongen zichzelf verdrinkt. Zelfmoord. Een aangrijpend verhaal. Helaas ook een realistisch verhaal. Van dit boek is dus een musical gemaakt.
Op uitnodiging (=kosten) van onder andere de gemeente, hebben alle 1e en 2e klassen van De Nuborgh (locatie Veluvine) deze voorstelling bijgewoond. Het was mooi om te zien hoe de grote zaal van Veluvine die avond gevuld was met tieners. Enkele dagen daarvoor mocht ik de musical en het onderwerp introduceren in de verschillende klassen van De Nuborgh. Ook stond het thema ‘pesten’ centraal in enkele lessen. Het is nodig om daar continu aandacht aan te geven. Het aantal kinderen dat wekelijks of vaker gepest wordt in onze gemeente ligt namelijk een fractie hoger dan het gemiddelde. Voor uw beeld: 4% van onze middelbareschooljeugd geeft aan dat ze de afgelopen drie maanden wekelijks of vaker gepest wordt. Dat percentage is iets toegenomen ten opzichte van een onderzoek uit 2011. Aandacht hiervoor is dus geen overbodige luxe.
Tijdens mijn aanwezigheid bij de lessen op de Nuborgh mocht ik uitleggen waarom wij als gemeente hier zo veel aandacht aan besteden. Dat is om dat wij het enorm belangrijk vinden dat kinderen zich veilig voelen in hun eigen omgeving. Niet alleen thuis of op school, maar ook op de sportclub, ook op straat. Wanneer iemand afhaakt van school omdat hij of zij gepest wordt, heeft dat gevolgen voor de rest van het leven: voor het werk, voor het (latere) gezinsleven, noem maar op. Het is onze plicht als samenleving dat kinderen in een veilige omgeving kunnen opgroeien. Dat zij zich kunnen ontwikkelen, kunnen ontplooien. Daarom willen wij aandacht geven aan het tegengaan van pesten. Daarbij hebben we aandacht voor de gepeste én de pester.


Archief